2011/Jun/06

อีแก้ว

เป็นนกแก้วตัวหนึ่งที่ ทำตัวได้กวนตีนพอๆกับลูกคนรวย บินออกเข้ากรงได้ตามใจชอบ เห่าเก่งกว่าหมา ไม่เคยแคร์แม่ที่เลี้ยงมึงกับมือ อ้อนแต่กับพ่อที่มึงรักราวกับจ่าฝูง มึงไม่เคยจะพูดไรเป็นเรื่องเป็นราวได้เหมือนนกแก้วตัวอื่น เพราะแม่สงสาร ไม่กล้าขูดลิ้นมึง แต่มึงเองเสียอีกที่กัดหูแม่มึงจนเลือดสาด อิดอก

 

ถึง กระนั้นก็ ทำหน้าเป็นลูกขุนที่นั่งร่วมโต๊ะกินข้าวเช้ากับพ่อแม่มาตลอดกว่า 5 ปี เป็นเพื่อนคุยของพ่อหลังเกษียณ 2 ปี บนไหล่ท่าน และมึงตายอย่างสงบ เรียบง่าย ตอนอายุ 14 ปี ในมือพ่อเอง ไม่มีงอแงให้พ่อแม่กูต้องเหนื่อยวิ่งหาหมอ นี่คือข้อดีของมึงที่ควรเขียนจารึกไว้ กูจะไม่ลืมเลย ว่าเป็นสัตว์เลี้ยงที่รู้สันดานกันราวกับว่าเป็นสมาชิกในบ้าน เหมือนกับมีน้องนิสัยเหี้ยๆคนนึง

ผู้ซึ่งทำบางหน้าที่ได้ดีกว่าพี่มันเยอะ

ขอให้จงนิพพานโดยดี.

 

กูคิดถึงประโยคของลูกเฮมมิ่งเวย์

ที่พูดหลังจากพบศพพ่อระเบิดสมองตัวเองไปแล้ว

father got his job done. มึงเสร็จแล้วแก้ว ปิดงานได้ไม่มีที่ติ เจอกันชาติหน้า

 

 

 

ปล.อิเหี้ยเอ๊ย ตอนนี้กูคิดถึงเสียงมึงจัง 14 ปีของมึงนี่ มากกว่าครึ่งชีวิตกูอีกนะ





รูปประกอบอิแก้วใน แนวน้อยแต่โง่



เคยถามแม่ว่า มึงพันธุ์อะไร แม่บอกว่า เป็นนกแก้วแขก กูไม่รู้ว่ามันมีพันธุ์นั้นจริงมั้ย แต่ที่วาราณสีมีหน้าตาเหมือนมึงเยอะมาก

ส่วนตอนคนอื่นถามกูว่า มึงพันธุ์อะไร กูตอบว่า "พันธุ์เหี้ยครับ"


edit @ 6 Jun 2011 21:28:16 by narm

edit @ 6 Jun 2011 21:34:46 by narm

Comment

Comment:

Tweet


big smile
เหี้ย.. บางทีดูเหมือนเป็นคำชมนะคะ
ถ้าเทียบกับคำว่าคน..
#1 by #11 At 2011-06-06 23:21,